Wyjaśnienie
Gambit Göringa zaczyna się od 4.c3, gdy białe przesuwają piona z c2 na c3 przed odzyskaniem czarnego piona na d4. Gambit to celowa oferta materiału, czyli piona albo figury, w zamian za inną korzyść. Białe pozwalają pionowi z d4 zbić na c3 i liczą na odbicie skoczkiem, szybkie wyprowadzenie go z pola początkowego oraz otwarcie przekątnych dla gońców.
Jeśli czarne przyjmą gambit ruchem 4...dxc3, białe mogą zagrać 5.Nxc3 i natychmiast uaktywnić figurę. Mogą też wybrać 5.Bc4, oferując drugiego piona, aby jeszcze bardziej przyspieszyć atak. Czarne nie muszą przyjmować gambitu. Oddanie piona albo ruch ...d5 mogą zająć środek i utrudnić białym wyprowadzenie figur.
Rekompensatą białych jest inicjatywa, czyli zdolność tworzenia gróźb zmuszających przeciwnika do odpowiedzi. Ta przewaga nie jest trwała. Jeśli białe nie otworzą linii ani szybko nie wprowadzą figur do gry, mogą po prostu pozostać bez piona i bez ataku. rozwija figury bez ofiary, natomiast walczy o środek przez nacisk na e4.
Częste nieporozumienia
Göring a gambit szkocki
Gambit Göringa rozpoznaje się po 4.c3. Nazwa gambit szkocki jest też często używana dla linii, w których białe rozwijają gońca ruchem 4.Bc4 zamiast najpierw odbijać na d4.
Źródła
- 1.Scotch Game: Göring Gambit, Chess.com
- 2.Scotch Game, Chess.com
- 3.Scotch Game: Göring Gambit, Lichess
