20. yüzyılın ilk yarısı

Emanuel Lasker ikinci dünya şampiyonuydu ve unvanı 27 yıl taşıyarak en uzun kesintisiz resmî şampiyonluk dönemini yaşadı.

Siegbert Tarrasch, klasik satranç ilkelerini erişilebilir bir sisteme dönüştüren oyuncu, hekim ve yazardı.

Géza Maróczy stratejik kontrolü, hassasiyeti ve etkili antrenörlüğüyle tanınan elit Macar oyuncuydu.

Frank Marshall Amerika Birleşik Devletleri şampiyonu, dünya şampiyonluğu adayı ve fedaları ile beklenmedik kaynaklarıyla tanınan ünlü saldırı oyuncusuydu.

Akiba Rubinstein, dünya unvanını kazanamayan en güçlü oyunculardan biri ve kalıcı bir oyunsonu modeliydi.

1921 ile 1927 arasındaki Kübalı Dünya Şampiyonu, berraklığı, teknik kesinliği ve az taşlı konumlardaki ustalığıyla tanınır.

Stratejik hazırlığı karmaşık saldırılar, fedalar ve derinlemesine hesaplanmış dizilerle birleştirmesiyle tanınan bir Dünya Şampiyonu.

Aron Nimzowitsch, hipermodern fikirlerle modern stratejiyi yeniden şekillendiren elit oyuncu ve yazardı.

Richard Réti, satranca hipermodern yaklaşımın kurulmasına yardımcı olan oyuncu, yazar ve problem bestecisiydi.

Savielly Tartakower, klasik ve hipermodern satrancı birbirine bağlayan Polonya-Fransız ustası, kuramcı ve yazardı.

Vera Menchik ilk kadınlar dünya şampiyonu ve her cinsiyetten önde gelen oyunculara karşı düzenli yarışan öncüydü.

Max Euwe beşinci dünya satranç şampiyonu olmasının yanı sıra matematikçi, yazar, öğretmen ve Uluslararası Satranç Federasyonu başkanıydı.

Mian Sultan Khan, dikkat çekici ölçüde kısa bir uluslararası kariyerde Avrupa seçkinleri arasına giren Pencaplı bir oyuncuydu.

Paul Keres, büyük turnuvalar kazanan Estonyalı ve Sovyet oyuncu, dünya şampiyonu olamayan en güçlü oyunculardan biriydi.