Fransız Savunması, Tarrasch Varyantı, Guimard Savunması

Guimard Savunması 1.e4 e6 2.d4 d5 3.Nd2 Nc6 ile tanımlanır. Beyaz, b4'te olası bir fil açmazından kaçınmak ve merkez seçeneklerini esnek tutmak için atı d2'ye yerleştirir. Siyah b8 atını d4 ve e5'e baskı yaptığı aktif bir kare olan c6'ya geliştirerek yanıt verir.

Bu dizi cebirsel notasyon ile yazılmıştır: e4 gibi kare adları bir dikey harfiyle bir yatay numarasını birleştirir; N atı, B fili, R kaleyi ve Q veziri gösterir; piyon hamleleri normalde varış karesini gösterir, x bir alışı ve + şah çekmeyi belirtir. Hamleler çiftler hâlinde, önce Beyazın sonra Siyahın hamlesi olarak okunur; tek başına gösterilen bir hamleden önceki noktalar sıranın Siyahta olduğunu belirtir.

3...Nc6 hamlesinin görünür bir bedeli vardır: Siyahın c7 piyonunu engeller. Birçok Fransız konumunda bu piyon d4'e saldırmak ve merkezi açmak için c5'e ilerler. Guimard, kapalı bir yapıya meydan okumak için kullanılan bir sürüş olan bu piyon kırışını geciktirir ve genellikle ...Nf6 ile ardından Beyazın e5 piyonuna saldıran ...f6'yı içeren farklı bir koordinasyon kullanır.

4.Ngf3 Nf6 5.e5 Nd7'den sonra, burada Ngf3 g1'deki atın f3'e gittiğini belirtir, Beyaz daha fazla kareyi kontrol eder ve Bd3, c3 ile şahı g1'e, kaleyi f1'e yerleştiren özel hamle olan kısa rok ile devam edebilir. Siyah merkezi açmadan önce e5 ve d4'e karşı taşlarını toplar. ...f6 çok erken gelirse Siyah şahı zayıflatabilir; çok geç gelirse Beyaz d4 ve e5'teki bağlı piyonları sağlam biçimde güvenceye alabilir.

Guimard, 3...Nc6'yı bedelsiz bir gelişim hamlesi yapmaz. c piyonunu engellemek gerçek bir tavizdir ve açılışın dengesinin parçasıdır. Steinitz Varyantı ile karşılaştırıldığında Beyazın d2 atı c piyonunu serbest bırakır ve d4'ün farklı biçimde desteklenmesine olanak tanır.