بازی حاشیه‌نویسی‌شده

یک بازی حاشیه‌نویسی‌شده حرکت‌های بازی را حفظ می‌کند و اطلاعاتی می‌افزاید که به خواننده در فهم آنچه رخ داده است کمک می‌کند. حرکت‌ها معمولاً با نمادگذاری جبری ثبت می‌شوند، سامانه‌ای فشرده که مهرهٔ در حال حرکت و خانهٔ مقصد آن را مشخص می‌کند. ثبت بازی ممکن است شامل متن توضیحی، نمادهای ارزیابی که داوری دربارهٔ یک حرکت یا وضعیت را خلاصه می‌کنند، و واریانت‌ها نیز باشد؛ واریانت‌ها دنباله‌های جایگزینی هستند که در بازی انجام نشدند اما برای مقایسهٔ گزینه‌ها در نظر گرفته می‌شوند.

حاشیه‌نویسی مفید لازم نیست هر حرکت را بررسی کند. تمرکز آن بر نقاط عطف است: انتخابی دشوار، تهدیدی از دست‌رفته، گزینه‌ای بهتر یا گذار به مرحله‌ای دیگر از بازی. به‌جای آنکه فقط حرکتی را خوب یا بد بنامد، توضیح می‌دهد چرا ، بازیکن در پی چه بود و پاسخ دیگری چگونه می‌توانست نتیجه را تغییر دهد.

حاشیه‌نویسی چه چیزهایی می‌تواند داشته باشد

• برنامه‌ها و ایده‌هایی که چند حرکت را به هم پیوند می‌دهند.
• واریانت‌های مشخص برای آزمودن اینکه آیا یک ایده کار می‌کند.
• ارزیابی‌های ساده مانند برابری، کمی بهتر یا وضعیت برنده.
• یادداشت‌های بازیکن، مربی یا ویراستار.
• کمک از یک ارزیابی موتور، به شرط آنکه عدد به توضیحی قابل فهم از شطرنج تبدیل شود.

بازی حاشیه‌نویسی‌شده یک قالب را توصیف می‌کند. بازی نمونه نقشی آموزشی را توصیف می‌کند، زیرا آن بازی برای نشان دادن روشن یک موضوع انتخاب شده است. یک بازی می‌تواند هر دو باشد، اما بازی‌ای با حاشیه‌نویسی فراوان الزاماً نمونه‌ای نماینده از یک برنامه یا ساختار نیست.