حمله

حمله خانه‌هایی را توصیف می‌کند که مهره در آن‌ها توان گرفتن دارد. مهرهٔ حریف در یکی از این خانه‌ها زیر حمله است، حتی اگر در نوبت کنونی گرفته نشود. حمله به الگوی حرکت مهره و هر مهره‌ای که مسیرش را می‌بندد بستگی دارد.

طبق قوانین رسمی، مهره حتی وقتی پین شده است می‌تواند به خانه‌ای حمله کند. پین یعنی حرکت آن شاه خودی را آشکار می‌کند و حرکت را غیرقانونی می‌سازد. این تفاوت اهمیت دارد، زیرا شاه نمی‌تواند وارد خانهٔ زیر حمله شود و قلعه رفتن، یعنی حرکت مشترک شاه و رخ، نمی‌تواند از خانهٔ زیر حمله عبور کند.

مهرهٔ آچمز که هنوز حمله می‌کند

مهرهٔ آچمز همچنان حمله می‌کند

8

7

6

5

4

3

2

a1

b

c

d

e

f

g

h

رخِ e1 اسبِ e7 را در برابر شاهِ e8 آچمز کرده است.

حمله در حالت آچمز مطلق

رخ سفید در e1 اسب سیاهِ e7 را در برابر شاهِ e8 به‌طور مطلق آچمز کرده است. اسب هیچ حرکت قانونی ندارد، اما الگوی حرکتش همچنان به f5 حمله می‌کند.

1. رخِ e1 اسبِ e7 را در برابر شاهِ e8 آچمز کرده است.
2. اسب با وجود آچمز بودن، همچنان به f5 حمله می‌کند.

پیاده‌ها تفاوت حرکت و حمله را بسیار روشن نشان می‌دهند. مستقیم به جلو می‌روند، اما یک خانه به‌صورت قطری رو به جلو حمله می‌کنند. رخ‌ها، فیل‌ها و وزیرها در امتداد خط حمله می‌کنند، اما نمی‌توانند از مهره‌های میانی عبور کنند. بسیاری از تاکتیک‌ها مانند چنگال، یعنی حرکتی که به دو یا چند هدف حمله می‌کند، بر این هندسه استوارند.

پیشروی و حملهٔ پیادهحملهٔ خطی متوقف‌شده

پیاده مستقیم پیش می‌رود و مورب حمله می‌کند

8

7

6

5

4

3

2

a1

b

c

d

e

f

g

h

پیادهٔ d4 به c5 و e5 حمله می‌کند.

حرکت با حمله یکی نیست

پیادهٔ سفید در d4 می‌تواند به d5 پیش برود، اما به c5 و e5 حمله می‌کند. خانهٔ d5 بخشی از الگوی گرفتن آن نیست.

1. پیادهٔ d4 به c5 و e5 حمله می‌کند.
2. d5 خانهٔ پیشروی است، نه خانه‌ای که پیاده به آن حمله کند.