اسب بد

اسب بد مهره‌ای معیوب نیست و ارزشش به‌طور دائمی کاهش نیافته است. اسبی است که در موقعیت کنونی و آینده قابل پیش‌بینی، خانه‌های مفید، هدف‌ها یا مسیر مؤثری به بخش مهم صفحه ندارد. ممکن است در لبه صفحه باشد، پیاده‌ها بارها آن را برانند یا به وظیفه‌ای دفاعی بسته بماند.

تحرک آشکار فقط بخشی از ارزیابی است. باید پرسید اسب در دو یا سه پرش به کجا می‌رسد، آن خانه‌ها چقدر پایدارند و از آنجا چه خواهد کرد. پایگاه خانه‌ای محافظت‌شده در قلمرو حریف است که پیاده‌های دشمن نمی‌توانند به‌آسانی مهره را از آن برانند. بدون چنین خانه‌ای، حتی در موقعیت بسته که پیاده‌ها خطوط را مسدود می‌کنند، اسب ممکن است ناکارآمد بماند.

مسیری که به پایگاهی نمی‌رسد

8

7

6

5

4

3

2

a1

b

c

d

e

f

g

h

آغاز

Na3

b6

Nc4

b5

Ne3

سه خروج قانونی نشان می‌دهد که اسب محدود است، نه گرفتار.

خانه‌های خروج هست، نقش مفیدی نیست

اسب b1 می‌تواند به a3، c3 یا d2 برود و خانه‌های عقب‌نشینی نیز دارد. با این حال، پیاده‌های سیاه b5، d5، e5 و f5 را در اختیار گرفته‌اند و c3 و d2 نیز هدف مشخصی ارائه نمی‌کنند.

1. سه خروج قانونی نشان می‌دهد که اسب محدود است، نه گرفتار.
2. پیاده‌های سیاه پایگاه‌های پیشرفته‌ای را که می‌توانستند نقشی مفید به اسب بدهند، از آن گرفته‌اند.

می‌توان اسب را با طراحی مسیر، پشتیبانی از خانه‌ای تازه به‌وسیله پیاده، اجرای شکست پیاده‌ای، یعنی پیشروی‌ای برای تحمیل تعویض و بازکردن خطوط، آزادکردن آن از دفاع یا تعویضش با مهره مفیدتری از حریف بهبود داد. این کار باید بخشی از طرح باشد، زیرا مانوری کند ممکن است فعالیت در بخش دیگری را ممکن سازد.

در مقایسه فیل در برابر اسب، قاعده اینکه اسب موقعیت‌های بسته را ترجیح می‌دهد کافی نیست. خانه‌های واقعی اسب و توان فیل برای فعالیت در زمانی که اسب خود را بازآرایی می‌کند اهمیت دارند.