فیل در برابر اسب

فیل در برابر اسب تفاوتی ماندگار در مهره‌های موجود را توصیف می‌کند که برای هر طرف طرح‌های متفاوتی پدید می‌آورد. این دو مهره معمولاً ارزشی نزدیک دارند، اما متفاوت کار می‌کنند. فیل از فاصله دور عمل می‌کند و می‌تواند سریع از یک سوی صفحه به سوی دیگر برود، هرچند فقط خانه‌های یک رنگ را کنترل می‌کند. اسب از روی مهره‌ها می‌پرد و در چند حرکت می‌تواند به خانه‌های هر دو رنگ برسد، اما برای عبور از صفحه زمان می‌خواهد.

موقعیت‌های باز با موانع پیاده‌ای اندک و بازی در هر دو جناح اغلب به سود فیل‌اند. موقعیت بسته ممکن است به سود اسب باشد، زیرا از روی موانع می‌پرد. بااین‌حال، این‌ها راهنما هستند نه حکم قطعی. اسب بدی بدون مسیر مفید حتی در مرکز بسته ممکن است از فیل ضعیف‌تر باشد، در حالی که فیلی مسدودشده با پیاده‌های خودی ممکن است عملکرد بدتری داشته باشد.

برد مفید فیلاسب پایدار با اثر محلیاستثنا بر قاعدهٔ سطحی

فیل دو هدف دور از هم را به هم پیوند می‌دهد

8

7

6

5

4

3

2

a1

b

c

d

e

f

g

h

دو جناح از یک خانه

فیل سفیدِ c4 به پیادهٔ a6 در جناح وزیر و پیادهٔ f7 در جناح شاه حمله می‌کند. اسبِ b8 از a6 و شاهِ g8 از f7 دفاع می‌کنند، اما فیل هم‌زمان بر هر دو بخش اثر می‌گذارد.

عوامل قابل مقایسه

• خانه‌های پایدار برای اسب و زمان لازم برای رسیدن به آن‌ها.
• قطرهای باز فیل و توان آن برای حمله به هدف‌ها در هر دو جناح.
• رنگ پیاده‌های ثابت که به‌آسانی پیشروی یا تعویض نمی‌شوند. فیل می‌تواند پیاده‌های حریف را روی رنگ خودش هدف بگیرد، اما پیاده‌های خودی روی همان رنگ ممکن است آن را محدود کنند.
• فعالیت شاه‌ها، پیاده‌های رونده که در ستون خود یا ستون‌های مجاور پیاده حریفی پیش رویشان ندارند، و امکان تغییر ساختار پیاده‌ای.

طرح فیل اغلب خطوط را باز می‌کند، هدف‌های دور می‌سازد و در دو جناح بازی می‌کند. طرح اسب اغلب خطوط را می‌بندد، پیاده‌ها را محاصره می‌کند و خانه‌ای مرکزی و محافظت‌شده را اشغال می‌کند. هر تعویض و حرکت پیاده می‌تواند ارزیابی را تغییر دهد.