توضیح
روش مقایسه زمانی به کار میرود که چند حرکت نامزد، یعنی گزینههایی شایسته تحلیل جدی، همچنان قابل استفاده باشند. بازیکن بهجای درخواست داوری دقیق و جداگانه برای هر ادامه، میپرسد کدامیک از وضعیتهای حاصل بر بقیه ترجیح دارد.
گرفتن در برابر امنیت
گرفتن در برابر امنیت
جفت فیل را واگذار میکند و ساختار سیاه را تغییر میدهد. مقایسه باید این تغییر را همراه با امنیت شاه و فعالیت بسنجد، نه اینکه فقط ماتریال را بشمارد.
برای مقایسه منصفانه، هر نامزد باید با پاسخی قوی از سوی حریف روبهرو شود و تا نقطهای نسبتاً پایدار محاسبه شود که در آن کیش، گرفتن یا تهدید فوری همهچیز را تغییر ندهد. سپس عوامل قابل فهم مقایسه میشوند: ماتریال، یعنی مهرهها و پیادهها؛ امنیت شاه؛ فعالیت، یعنی آزادی و کارایی مهرهها؛ ضعفهای پیادهای، یعنی پیادههایی که دفاع از آنها دشوار است؛ فضا، یعنی ناحیهای از صفحه که هر طرف با اطمینان کنترل میکند؛ خطر و دشواری عملی.
نتیجه میتواند نسبی باشد. لازم نیست برای هر وضعیت عددی دقیق تعیین شود. کافی است مشخص شود یک گزینه تعادل را حفظ میکند، دیگری دفاعی ناخوشایند به وجود میآورد و سومی برتری روشنی میدهد. این رتبهبندی حتی وقتی هیچ وضعیتی کاملاً ساده نیست، تصمیمگیری را ممکن میکند.
این روش اغلب پس از به کار میرود. ابتدا گزینههایی را کنار میگذارد که بهشکلی مشخص شکست میخورند؛ سپس مقایسه میان گزینههای باقیمانده تمایز میگذارد.
اشتباههای رایج
مقایسه و ارزیابی
ارزیابی درباره یک وضعیت داوری میکند. مقایسه دو یا چند وضعیت را کنار هم میگذارد تا مشخص شود کدام ترجیح دارد.
