بازی تمرینی

یک بازی تمرینی بازی کامل یا جزئی‌ای است که هدف اصلی آن یادگیری است. بازیکنان همچنان می‌کوشند جدی بازی کنند، اما نتیجه شاهدی دربارهٔ فرایند است، نه تنها هدف. این قالب امکان می‌دهد ایده‌هایی که هنوز بر آن‌ها تسلط حاصل نشده آزموده شوند و مشکلاتی آشکار گردند که تمرین‌های جداگانه ممکن است نشان ندهند.

این بازی می‌تواند از وضعیت عادی آغازین یا از یک وضعیت توافق‌شده در مرحلهٔ آغازین، میانی یا پایانی شروع شود. رنگ، کنترل زمان، یعنی زمان موجود روی ساعت، و یک موضوع نیز می‌تواند از پیش تعیین شود، مانند دفاع با فضای کمتر یا تبدیل برتری یک مهره یا پیاده. شرایط باید با مهارتی که تمرین می‌شود هماهنگ باشد.

در طول بازی معمولاً باید قوانین عادی برقرار بمانند و بازی پس از هر خطا متوقف نشود، مگر آنکه قالب صریحاً به‌عنوان تمرین هدایت‌شده طراحی شده باشد. فشار ساعت، تصمیم‌های پیاپی و گذار میان مراحل بخشی از چیزی هستند که بازی می‌آزماید.

یادگیری پس از بازی کامل می‌شود. خودتحلیلی تصمیم‌ها و تردیدها را بازسازی می‌کند؛ یک تحلیل پس از بازی ایده‌ها را با حریف مقایسه می‌کند؛ و تمرینی بعدی می‌تواند مهم‌ترین خطای تکرارشونده را جدا کند. بدون بازبینی، بازی ممکن است به بازی بیشتر بدون درسی روشن تبدیل شود.