مانور

مانور دنباله‌ای از حرکت‌های پیوسته است که یک مهره یا گروهی از مهره‌ها را به آرایش بهتری می‌رساند. این روش اغلب زمانی به کار می‌رود که تهدید فوری‌ای وجود ندارد و مسیر مستقیم بسته است. اسب می‌تواند عقب‌نشینی کند تا از مسیری دیگر به خانه‌ای نیرومند برسد، خانه‌ای که از آنجا فعال باشد و بیرون‌راندنش دشوار شود، یا رخ می‌تواند به جناح دیگر منتقل شود تا از حمله پشتیبانی کند.

مانور باید به نیازی مشخص پاسخ دهد. پیش از آغاز آن باید مقصد، کارکرد مهره در آنجا و زمان موردنیاز را تعیین کرد. هر حرکت یک نوبت به حریف می‌دهد، بنابراین نقشه و تهدیدهای احتمالی او نیز باید پیش‌بینی شوند. مسیر زیبایی که بیش از حد دیر به مقصد برسد، مانور خوبی نیست.

اسب از مسیر طولانی به d4 می‌رسد

8

7

6

5

4

3

2

a1

b

c

d

e

f

g

h

آغاز

Ne2

a6

Nc1

h6

Nb3

b6

Nd4

اسب برای رسیدن امن از g1 به d4 به مسیری غیرمستقیم نیاز دارد.

خروج مستقیم بسته است

اسبِ g1 نمی‌تواند از f3 استفاده کند، زیرا آن خانه را یک پیادهٔ سفید اشغال کرده است. اسب برای رسیدن امن از g1 به d4 به مسیری غیرمستقیم نیاز دارد.

1. اسب برای رسیدن امن از g1 به d4 به مسیری غیرمستقیم نیاز دارد.

1. خانه مقصدی را انتخاب کنید که مهره را بهبود دهد یا به هماهنگی کمک کند، به‌طوری‌که چند مهره در یک وظیفه مشترک از یکدیگر پشتیبانی کنند.
2. مسیرها را مقایسه کنید و از خانه‌هایی که مهره ممکن است در آنها گرفتار یا از آنها رانده شود بپرهیزید.
3. بررسی کنید که آیا حریف می‌تواند در طول مسیر تهدید فوری‌تری ایجاد کند.
4. هنگام رسیدن به موقعیت بحرانی، جایی که یک تصمیم می‌تواند ماهیت بازی را تغییر دهد، دوباره ارزیابی کنید.

پیشگیری می‌تواند با جلوگیری از ضدبازی حریف، یعنی فعالیت او برای ایجاد تهدیدهای خودش، مانور را آماده کند. پایگاه پیشرفته، خانه‌ای محافظت‌شده در قلمرو حریف که پیاده‌های او نمی‌توانند به‌آسانی به آن حمله کنند، مقصدی رایج است. برخلاف ترکیب که از دنباله‌ای مشخص و معمولاً اجباری برای دستیابی به نتیجه‌ای فوری استفاده می‌کند، مانور موقعیت را به‌تدریج بهبود می‌دهد.