پیشگیری

پیشگیری یعنی از دید حریف اندیشیدن: چه می‌خواهد انجام دهد، چرا کار خواهد کرد و چگونه می‌توان جلوی آن را گرفت یا اثرش را کاهش داد. این مفهوم به متوقف کردن تهدیدهای فوری محدود نیست. بهبودهای آرامی مانند اشغال یک خانه، فعال کردن مهره یا آماده کردن شکستن پیاده‌ای، یعنی پیشروی یا گرفتنی برای تغییر آرایش پیاده‌ها، را نیز پیش‌بینی می‌کند.

1. حرکت آخر حریف و قصد آن را تفسیر کنید.
2. تهدید واقعی را از ایده غیرفوری جدا کنید.
3. نقطه‌ای را که نقشه را ممکن می‌کند پیدا کنید: یک خانه، ستون یا قطر، یک مهره یا یک پیاده.
4. جلوگیری مستقیم، کم‌اثر کردن یا ساختن تهدیدی قوی‌تر را مقایسه کنید.

بهترین حرکت پیشگیرانه معمولاً دو وظیفه انجام می‌دهد: حریف را محدود می‌کند و موقعیت خودی را بهبود می‌بخشد. می‌تواند از یک ضعف، یعنی نقطه‌ای دشوار برای دفاع، محافظت کند، یک مانور، یعنی دنباله‌ای برای جابه‌جایی مهره‌ها، را آماده سازد یا از تغییر شکل برتری‌ها، یعنی عوض کردن یک امتیاز با امتیازی دیگر، پشتیبانی کند. بنابراین پیشگیری مترادف انفعال نیست؛ در بسیاری موارد حمله امن‌تری را ممکن می‌سازد.

بستن b4 پیش از نفوذ

8

7

6

5

4

3

2

a1

b

c

d

e

f

g

h

آغاز

Nc6

a3

تهدید فوری‌ای علیه d3 یا c2 وجود ندارد، زیرا اسب ابتدا باید گسترش یابد و خانه‌ای برای ورود پیدا کند.

ایده هنوز به آماده‌سازی نیاز دارد

اسب سیاه هنوز در b8 است. تهدید فوری‌ای علیه d3 یا c2 وجود ندارد، زیرا اسب ابتدا باید گسترش یابد و خانه‌ای برای ورود پیدا کند.

1. تهدید فوری‌ای علیه d3 یا c2 وجود ندارد، زیرا اسب ابتدا باید گسترش یابد و خانه‌ای برای ورود پیدا کند.

پیشگیری می‌تواند نادرست به کار رود. پاسخ دادن به تهدیدی خیالی زمان را هدر می‌دهد و ابتکار عمل، یعنی توانایی ایجاد تهدیدهایی که پاسخ می‌طلبند، را واگذار می‌کند. در یک موقعیت بحرانی، یعنی لحظه تصمیمی با تأثیر زیاد، باید محاسبه کرد که آیا نقشه حریف واقعاً خطرناک است و متوقف کردن آن چه هزینه‌ای دارد. محدودسازی نتیجه رایج پیشگیری است، اما مفهومی گسترده‌تر دارد: ممکن است گزینه‌های بسیاری را برای مدتی طولانی محدود کند، نه فقط از یک ایده مشخص جلوگیری کند.