توضیح
چتر پیادهای است که شاه میتواند پشت آن پنهان شود تا رشتهای از کیشهای رخ یا وزیر را قطع کند. ایده هندسی است: پیاده خانهای را اشغال میکند که خط کیش را میبندد و اجازه میدهد شاه بدون قرار گرفتن زیر کیشهای دوربرد به هدف خود نزدیک شود.
پیاده میتواند متعلق به هر یک از دو طرف باشد. گاهی مهاجم عمداً پیاده حریف را حفظ میکند، زیرا بهتر از هر پیاده خودی به شاه پوشش میدهد. در پوزیسیونهای دیگر، حریف وادار میشود پیادهای را به ستونی پیش ببرد که شاه در آن به پناه نیاز دارد.
رفتن پشت پیادهٔ خودی
ردیف پنجم بسته است
رخ سیاه در امتداد ردیف پنجم نشانه میرود، اما پیادهٔ سفید پیش از خط را اشغال کرده است.
چرا اهمیت دارد
- بدون پوشش، رخ فعال میتواند از دور پیوسته کیش بدهد و شاه را عقب نگه دارد.
- با چتری خوبجا، شاه میتواند از یک ردیف عبور کند یا به پیاده آزادی که باید از آن حمایت کند نزدیک شود. پیاده آزاد در ستون خود یا دو ستون مجاور پیاده حریفی در برابرش ندارد.
- پناه به زاویه کیشها بستگی دارد. پیادهای که کیشهای افقی را میبندد ممکن است در برابر کیش از ستون دیگر هیچ حفاظی ندهد.
چتر پناهی دائمی یا قاعدهای عمومی برای امنیت شاه نیست. منبعی مشخص است که با پیشروی یا گرفته شدن پیاده، یا وقتی دیگر خط لازم را نمیبندد، میتواند از میان برود. مدافع میکوشد زاویه کیش را تغییر دهد، به پیاده پناهدهنده حمله کند یا پیش از رسیدن شاه به پوشش راه آن را ببندد.
چتر اغلب کنار روشهای دیگر آخر بازی رخ، مانند ، دیده میشود، اما کارکردش متفاوت است. آن دفاع سمت مناسب کیش دادن را تعیین میکند، در حالی که چتر مشخص میکند شاه کجا میتواند از این کیشها پنهان شود.
اشتباههای رایج
چتر باید پیاده خودی باشد
پیاده حریف نیز میتواند خط کیش را ببندد و پناهی مفید فراهم کند.
هر پیاده نزدیک از شاه محافظت میکند
فقط زمانی کار میکند که پیاده همان خط مشخصی را ببندد که کیشها از آن میآیند.
منابع
- 1.Karsten Müller's Endgame Dictionary: The Umbrella, ChessBase
- 2.The umbrella, ChessBase
