Geannoteerde partij

Een geannoteerde partij bevat de zetten van een partij en voegt informatie toe die helpt te begrijpen wat er is gebeurd. De zetten worden meestal genoteerd in algebraïsche notatie, een verkort systeem dat het stuk en het bestemmingsveld aangeeft. Tussen de zetten kunnen uitleg in woorden, beoordelingssymbolen die samenvatten hoe een zet of stelling wordt beoordeeld, en varianten staan. Varianten zijn alternatieve zettenreeksen die niet werden gespeeld, maar wel helpen om mogelijkheden te vergelijken.

Goed commentaar hoeft niet elke zet te beschrijven. Het richt zich op de momenten waarop de partij van koers veranderde: een moeilijke beslissing, een gemiste dreiging, een betere mogelijkheid of de overgang van de ene fase van de partij naar de andere. Het geeft niet alleen aan of een zet goed of slecht was, maar legt ook uit waarom, wat de speler probeerde te bereiken en welke andere reactie de uitkomst had kunnen veranderen.

Wat de annotaties kunnen bevatten

• Plannen en ideeën die meerdere zetten met elkaar verbinden.
• Concrete varianten om te toetsen of een idee werkt.
• Eenvoudige beoordelingen, zoals gelijk, licht voordeel of gewonnen.
• Opmerkingen van de speler zelf, een trainer of een redacteur.
• Ondersteuning door een engine-evaluatie, mits het getal wordt vertaald naar een begrijpelijke schaakuitleg.

Geannoteerde partij beschrijft het formaat. Een modelpartij beschrijft de educatieve functie van de partij, omdat die werd gekozen om een thema duidelijk te tonen. Een partij kan beide zijn, maar een uitgebreid geannoteerde partij hoeft geen representatief voorbeeld van een bepaald plan te zijn.