Botvinnik

Mikhail Botvinnik (1911-1994) was de zesde wereldkampioen schaken en droeg de kroon in drie perioden: 1948-1957, 1958-1960 en 1961-1963. Hij won het toernooi dat FIDE, de Internationale Schaakfederatie, in 1948 organiseerde om na Alekhines dood over de vacante titel te beslissen. Later verloor hij het kampioenschap tweemaal, aan Smyslov en Tal, en heroverde hij het in revanches die volgens de regels van die tijd waren toegestaan.

Zijn invloed reikt verder dan die resultaten. Botvinnik bevorderde systematische voorbereiding, waaronder openingen bestuderen, de beginfase van partijen, eigen fouten analyseren, tegenstanders onderzoeken en lichamelijke en mentale wedstrijdroutines beheren. Deze werkcultuur hielp de Sovjetschool definiëren, een gestructureerde trainingstraditie die meerdere generaties topspelers voortbracht.

Botvinnik was elektrotechnisch ingenieur en besteedde, nadat hij het Wereldkampioenschap in 1963 definitief had verloren, veel aandacht aan computerschaak. Hij onderzocht methoden waarmee een computer veelbelovende zetten kon selecteren in plaats van elke mogelijkheid te bekijken. Zijn projecten werden niet de dominante latere aanpak, maar behoren tot de vroege geschiedenis die leidde naar moderne schaakengines, programma's die stellingen berekenen en beoordelen.

Hij vertegenwoordigde de Sovjet-Unie tussen 1954 en 1964 ook op verschillende Schaakolympiades. Zijn nalatenschap omvat zowel zijn prestaties als kampioen als zijn werk als theoreticus, leraar en onderzoeker.