Franse verdediging, McCutcheonvariant

De McCutcheonvariant ontstaat na 1.e4 e6 2.d4 d5 3.Nc3 Nf6 4.Bg5 Bb4. In plaats van de druk op het paard van f6 meteen op te lossen, ontwikkelt zwart de loper naar b4 en pent het paard op c3 aan de koning op e1. Een penning beperkt een stuk omdat een verplaatsing een waardevoller stuk erachter zou blootstellen; hier zou het verplaatsen van het paard op c3 de koning aan een aanval blootstellen en dus onreglementair zijn.

De reeks is geschreven in algebraïsche notatie: velden zoals e4 combineren de letter van de lijn met het nummer van de rij; N staat voor paard, B voor loper, R voor toren en Q voor dame; pionzetten tonen doorgaans hun bestemmingsveld, x geeft een slagzet aan en + schaak. Zetten worden per paar gelezen, eerst wit en daarna zwart; puntjes vóór een afzonderlijk weergegeven zet geven aan dat zwart aan zet is.

De stelling bevat twee spanningen tegelijk. Wits loper op g5 maakt het lastig voor het paard op f6 om te bewegen omdat de zwarte dame erachter staat, terwijl zwarts loper op b4 het paard op c3 immobiliseert. Na 5.e5 valt de witte pion het paard op f6 aan en antwoordt zwart vaak met 5...h6 om de witte loper een veld te laten kiezen.

Een kenmerkende voortzetting is 5...h6 6.Bd2 Bxc3 7.bxc3. Wit trekt de loper van g5 terug naar d2, zwart ruilt de loper van b4 op c3 en wit slaat terug met de b-pion. Wit houdt dubbelpionnen op de c-lijn over, twee eigen pionnen op dezelfde lijn. De b-lijn, de verticale reeks b-velden, heeft dan ook geen witte pion meer en kan nuttig worden voor een toren. Wit behoudt beide lopers, het zogeheten loperpaar, en de centrale pionnen controleren meer velden. Zwart kan de verzwakte c-pionnen aanvallen. Geen van deze kenmerken beslist de partij op zichzelf.

De McCutcheon vereist berekening van zet tot zet, omdat de aanvallen op beide paarden directe dreigingen kunnen opleveren. Ze is via het gezamenlijke begin met 4.Bg5 verwant aan de Burnvariant, maar 4...Bb4 houdt de centrale pionnen langer geblokkeerd en creëert meteen een strijd tussen de twee penningen.