Grand Chess

Grand Chess, stworzone przez Christiana Freelinga w 1984 roku, rozgrywa się na szachownicy dziesięć na dziesięć. Każda strona zachowuje znane bierki i otrzymuje marszałka oraz kardynała. Początkowa armia zajmuje więcej miejsca niż w zwykłych szachach, a wieże pozostają w rogach ostatniego rzędu.

Dodatkowe bierki

• Marszałek łączy ruchy wieży i skoczka. W danej turze może przesuwać się jak wieża albo skakać jak skoczek.
• Kardynał łączy ruchy gońca i skoczka. W danej turze może przesuwać się jak goniec albo skakać jak skoczek.

Są to bierki złożone, czyli pojedyncza bierka łączy dwa pełne schematy ruchu. Ich ruchy odpowiadają kanclerzowi i arcybiskupowi w Szachach Capablanki, choć nazwy, szachownica i pozostałe zasady są inne.

Specjalna zasada promocji

Pionek może promować się po dotarciu do ósmego lub dziewiątego rzędu, czyli poziomego szeregu pól, i musi promować się po dotarciu do dziesiątego. Promocja oznacza usunięcie pionka i zastąpienie go bierką tego samego koloru. Grand Chess pozwala jedynie przywrócić jedną z bierek gracza, którą przeciwnik wcześniej zbił. Nie można stworzyć nowego hetmana, wieży, kardynała ani innej dopuszczalnej bierki, jeśli żadna taka utracona bierka nie jest dostępna.

Opcjonalna promocja pozwala pionkowi pozostać pionkiem w ósmym lub dziewiątym rzędzie. Jeżeli próbuje przejść do ostatniego rzędu, gdy nie ma zbitej bierki możliwej do przywrócenia, taki ruch jest nielegalny. Przyszła siła pionka jest więc związana z wcześniejszymi stratami armii.

Nie ma roszady, specjalnego ruchu przestawiającego razem króla i wieżę. Główny cel pozostaje znajomy: zaatakować króla przeciwnika tak, aby nie istniała żadna legalna odpowiedź, co stanowi mata.