Groźba

Groźba określa, co gracz zamierza zrobić w następnym ruchu, jeśli przeciwnik nie podejmie działania zapobiegawczego. Może zapowiadać mata, czyli atak na króla bez legalnej obrony, korzystne bicie, promocję piona po dotarciu do ostatniego rzędu i przemianie w inną figurę, widełki, w których jedna figura atakuje kilka celów, albo uwięzienie figury. Aby groźba była rzeczywista, musi prowadzić do konkretnego skutku i mieć kontynuację działającą przeciwko rozsądnym odpowiedziom.

Atak i groźba nie są tym samym. W formalnym znaczeniu przepisów figura atakuje pole, jeśli zgodnie ze swoim sposobem ruchu zbiłaby stojącą na nim figurę przeciwnika, nawet gdy w rzeczywistości nie może wykonać tego bicia, ponieważ odsłoniłaby własnego króla na szach. Taki atak może być nieszkodliwy, jeśli cel jest odpowiednio broniony. Groźba oznacza natomiast, że dopuszczenie danego pomysłu spowoduje istotną szkodę. Szach jest przypadkiem szczególnym: atakuje króla teraz i wymaga natychmiastowej odpowiedzi, podczas gdy inne groźby można legalnie zignorować, choć zwykle jest to nierozsądne.

Silne groźby ograniczają wybór i pomagają zachować inicjatywę, czyli zdolność stwarzania problemów wymagających odpowiedzi. Obrońca może zapobiec pomysłowi, odsunąć cel, wymienić figurę atakującą albo stworzyć pilniejszą kontrgrę, czyli własną groźbę wymagającą uwagi. W grze taktycznej, konkretnej grze krótkiego zasięgu, dokładne nazwanie groźby zapobiega obronie przed niewłaściwym niebezpieczeństwem.