Uwięziona figura

Uwięziona figura nie ma bezpiecznego pola ani praktycznej drogi ucieczki. Jej ruchy mogą być ograniczone przez własne figury, krawędź szachownicy lub pola kontrolowane przez przeciwnika. Uwięzione mogą zostać hetman, wieże, gońce i skoczki. Nawet jeśli nie grozi im natychmiastowe zbicie, mogą nie być w stanie użytecznie uczestniczyć w grze.

Motyw taktyczny często rozwija się w dwóch etapach. Najpierw ogranicza się lub kontroluje pola ucieczki. Następnie figura zostaje zaatakowana z tempem, co oznacza, że atakujący poprawia swoją pozycję, jednocześnie wymuszając odpowiedź. Uwięziona figura może czasem otworzyć wyjście dzięki ofierze, wymienić się za inną figurę albo stworzyć pilniejszą groźbę.

Aby dowieść, że figura jest naprawdę uwięziona, trzeba sprawdzić każdy jej legalny ruch oraz wszystkie ruchy pośrednie tworzące groźbę przed próbą odwrotu. Figura, która wygląda na zamkniętą, może uciec, dając szacha, zbijając obrońcę lub wykorzystując kontrgrę, czyli aktywność stwarzającą przeciwnikowi pilniejszy problem.