Defensa Francesa

Obrona przeciwko 1.e4, w której czarne przygotowują ...d5 ruchem ...e6 i od drugiego posunięcia podważają centrum białych.

Wariant, w którym białe grają 3.e5, zdobywają przestrzeń i tworzą łańcuch pionów, który czarne będą próbowały zaatakować.

Gambit, w którym białe oferują piona d4, aby szybko wyprowadzić figury i stworzyć groźby przeciw czarnemu królowi.

Wariant, w którym białe wymieniają piony centralne i pozostawiają symetryczny układ pionów.

Wariant z 3.Nd2, który chroni e4, pozostawia wolnego piona c i omija typową pozycję Winawera ze skoczkiem na c3.

Odpowiedź na 3.Nd2, w której czarne wyprowadzają skoczka z b8 ruchem 3...Nc6 i przygotowują nacisk na biały środek.

Ostry wariant z 3...Bb4, w którym czarne wiążą skoczka na c3 i wcześnie tworzą nierównowagę strukturalną.

Bardzo konkretny wariant, w którym biały hetman zbija piony przy czarnym królu, a czarne atakują hetmana i biały środek.

Wariant z 3...Nf6, w którym czarne rozwijają skoczka i zwiększają nacisk na e4, nie rozstrzygając jeszcze sytuacji w centrum.

Linia, w której czarne grają 4...dxe4, aby wymienić centralnego piona i dać swoim figurom więcej swobody.

Ostra odpowiedź na 4.Bg5, w której czarne grają 4...Bb4 i wiążą skoczka c3 z królem.

Gambit atakujący rozpoczynający się od 6.h4, w którym białe oferują piona, aby otworzyć linie przeciw czarnemu królowi.

Wariant, w którym białe po Nc3 grają e5 i budują centrum pionowe atakowane przez czarne ruchami ...c5 oraz ...f6.

Solidny wariant, w którym czarne wcześnie wymieniają na e4, upraszczają centrum i godzą się na mniejszą przestrzeń.

Solidny system, w którym czarne wcześnie wymieniają centralnego piona i wyprowadzają gońca z c8 trasą ...Bd7 oraz ...Bc6.