Aperturas con d4

Szeroka nazwa debiutów rozpoczynających się od przesunięcia białego piona z d2 na d4.

Otwarcie, w którym białe atakują centralnego piona czarnych pionem rozpoczynającym grę przed gońcem stojącym obok hetmana.

Wariant gambitu hetmańskiego, w którym czarne biją zaoferowanego przez białe piona na c4 pionem z d5.

Linia Gambitu hetmańskiego przyjętego, w której białe przesuwają pionka e na e4 i natychmiast budują szerokie centrum.

Główna linia Gambitu hetmańskiego przyjętego, w której obie strony rozwijają figury, białe odzyskują pionka c4, a czarne atakują d4 ruchem c5.

Odpowiedź na gambit hetmański, w której czarne nie biją na c4 i wspierają centralnego piona na d5 ruchem ...e6.

Wariant, w którym białe wymieniają piona c na centralnego piona d czarnych, tworząc asymetryczną strukturę karlsbadzką.

Klasyczny wariant gambitu hetmańskiego nieprzyjętego, w którym czarne rozwijają figury ruchami ...Be7, ...O-O i ...Nbd7, zanim rozstrzygną sytuację w centrum.

Wariant gambitu hetmańskiego nieprzyjętego, w którym czarne grają ...h6 i ...Ne4, aby wymienić figury i uwolnić swoją pozycję.

Wariant gambitu hetmańskiego nieprzyjętego, w którym czarne grają ...h6 i ...b6, aby zaktywizować gońca z c8 przez b7.

Wariant gambitu hetmańskiego nieprzyjętego, w którym czarne grają ...Qa5, aby stworzyć nacisk taktyczny wzdłuż przekątnej a5-e1.

System białych w Gambicie hetmańskim nieprzyjętym, określony wczesnym rozwinięciem gońca z c1 na f4.

Wariant, w którym czarne wcześnie przesuwają pionka a7 na a6, przygotowując bicie na c4 i podtrzymanie zdobytego pionka pionem b.

Obrona w Gambicie hetmańskim nieprzyjętym, która łączy solidne centrum ze związaniem białego skoczka przez gońca, zwiększając nacisk na centrum.

Linia trzech skoczków, w której czarne biją na c4 i zmuszają białe do wyboru między budową centrum a odzyskaniem pionka.

Aktywna obrona w Gambicie hetmańskim, w której czarne wcześnie podważają centrum i często godzą się na centralnego piona pozbawionego wsparcia pionów z sąsiednich kolumn.

Obrona w Gambicie hetmańskim, w której czarne rozwijają skoczka ze skrzydła królewskiego przed podważeniem centrum pionem c, co często umożliwia odbicie skoczkiem.

Obrona przeciwko gambitowi hetmańskiemu, w której czarne chronią piona d5 ruchem ...c6.

Klasyczna linia obrony słowiańskiej, w której czarne biją na c4 i rozwijają gońca z c8 na f5 przed ruchem pionka e7.

Wariant obrony słowiańskiej, w którym białe wymieniają piona c za czarnego piona d, a czarne odbijają pionem c.

Elastyczny wariant obrony słowiańskiej, w którym czarne grają ...a6, aby przygotować ...b5 i zachować możliwość wyboru kilku struktur pionowych.

Obrona przeciwko gambitowi hetmańskiemu, w której czarne wspierają d5 pionami stojącymi na c6 i e6.

Wariant obrony półsłowiańskiej, w którym czarne biją na c4 po Bd3 i podczas rozwoju zdobywają przestrzeń na skrzydle hetmańskim ruchem ...b5.

Bardzo ostry wariant obrony półsłowiańskiej, w którym czarne biją na c4, a białe budują rozległe centrum ruchem e4.

Wariant obrony półsłowiańskiej, w którym białe odpowiadają na ...h6 wymianą gońca z g5 za skoczka na f6, a hetman czarnych odbija.

Ostry wariant obrony półsłowiańskiej, w którym białe wycofują gońca na h4 i oferują piona w zamian za silne centrum oraz aktywność w ataku.

Linia obrony półsłowiańskiej, w której biały hetman idzie na c2, aby wesprzeć e4 i odłożyć decyzję o gońcu f1.

Linia obrony półsłowiańskiej, w której czarny goniec z f8 idzie na d6, aby wesprzeć przełom centralny i przyspieszyć zabezpieczenie króla.

Linia z czarnej struktury pionów c6, d5 i e6, w której czarne biją na c4 i dążą do utworzenia dwóch sąsiadujących pionów zdolnych do marszu.

Agresywna linia, w której białe oferują pionka e4, aby otworzyć centrum przeciwko czarnym pionom na c6, d5 i e6.

Obrona w Gambicie hetmańskim, w której czarne wcześnie rozwijają skoczka ze skrzydła hetmańskiego i naciskają na centrum figurami zamiast wzmacniać je pionami.

Obrona, w której czarne rozwijają gońca z c8 na f5, zanim wesprą centralnego pionka d5 pionem e.

Agresywna odpowiedź na Gambit hetmański, w której czarne oferują centralnego piona i szukają aktywności dzięki głęboko wysuniętemu pionowi hetmańskiemu.

Ogólna nazwa rodziny debiutów, w których czarne odpowiadają na ruch pionem hetmańskim, najpierw rozwijając skoczka królewskiego.

Obrona przeciwko d4, w której ...Bb4 wiąże skoczka na c3 i naciska na centrum białych bez zajmowania go wieloma czarnymi pionami.

Wariant obrony Nimzo-indyjskiej, w którym biały hetman przechodzi na c2, aby wspierać e4 i przygotować odbicie na c3 hetmanem.

Rozbudowany system obrony Nimzo-indyjskiej określony ruchem e3, solidnym posunięciem uwalniającym gońca królewskiego i pozwalającym na elastyczny rozwój.

System obrony Nimzo-indyjskiej, w którym białe rozwijają się przez e3, skoczka na f3 i gońca na d3, podczas gdy czarne atakują centrum.

Wariant obrony Nimzo-indyjskiej, w którym czarne wymieniają gońca za skoczka na c3, uszkadzają strukturę białych i dążą do zamknięcia centrum.

Wariant obrony Nimzo-indyjskiej, w którym czarne odpowiadają na e3 ruchem b6 i przygotowują rozwinięcie gońca hetmańskiego na b7.

Wariant obrony Nimzo-indyjskiej, w którym białe wysuwają pionka a, prowokują wymianę na c3 i przyjmują zdwojone piony w zamian za parę gońców.

Ambitny wariant obrony Nimzo-indyjskiej, w którym białe przesuwają pionka f, aby przygotować szerokie centrum z e4.

Wariant obrony Nimzo-indyjskiej, w którym białe rozwijają gońca czarnopolowego na g5, zanim ograniczą go ruchem e3.

Elastyczny wariant obrony Nimzo-indyjskiej, w którym białe przesuwają pionka g i przygotowują rozwój gońca królewskiego na g2.

Wariant obrony Nimzo-indyjskiej, w którym biały hetman idzie na b3, aby natychmiast zaatakować czarnego gońca na b4.

Wariant obrony Nimzo-indyjskiej, w którym białe rozwijają skoczka królewskiego na f3 przed ustaleniem centralnej struktury pionowej.

Obrona przeciwko d4, w której czarne przygotowują ...Bb7 ruchem ...b6 i kontrolują centrum figurami zamiast natychmiast zajmować je pionami.

System białych przygotowujący gońca na g2, aby kontrolował długą przekątną, wspierał centrum i pomagał zabezpieczyć króla.

Linia, w której obie strony rozwijają gońca na długiej przekątnej, zanim zdecydują, jak zająć lub zaatakować centrum.

System białych, w którym pion a2 przesuwa się na a3, uniemożliwiając czarnemu gońcowi wejście na b4 i przygotowując skoczka na c3.

Linia, w której białe natychmiast rozwijają skoczka z b1 na c3 i pozwalają czarnemu gońcowi przejść na b4.

Elastyczny system, w którym pion e2 przesuwa się na e3, uwalniając gońca f1 i pomagając białym szybko zabezpieczyć króla.

Obrona przeciwko d4, w której czarne rozwijają gońca na b4 z szachem po przejściu białego skoczka królewskiego na f3.

Wariant obrony Bogo-indyjskiej, w którym białe zasłaniają szacha ruchem Bd2, a czarne podtrzymują gońca przez ...Qe7.

Gałąź obrony Bogo-indyjskiej, w której czarne dają szacha gońcem, a po zasłonięciu szacha wycofują go bez wymiany.

Obrona przeciwko d4, w której czarne pozwalają białym zbudować szerokie centrum pionowe, a później podważają je ruchami takimi jak ...e5 lub ...c5.

Główny wariant obrony królewsko-indyjskiej, w którym białe budują szerokie centrum, a czarne przygotowują ruchy pionów mające je zaatakować.

Zamknięty wariant obrony królewsko-indyjskiej, w którym białe nacierają po stronie początkowego ustawienia hetmana, a czarne po stronie początkowego ustawienia króla.

Gałąź obrony królewsko-indyjskiej, w której białe szybko przesuwają piony po stronie początkowego ustawienia hetmana.

Wariant obrony królewsko-indyjskiej, w którym białe zamykają centrum przed zabezpieczeniem króla i próbują ograniczyć grę czarnych.

System obrony królewsko-indyjskiej, w którym białe wyprowadzają gońca stojącego początkowo obok hetmana, zanim zdecydują, czy zamknąć centrum.

Wariant obrony królewsko-indyjskiej, w którym białe grają f3, aby wzmocnić e4 i przygotować agresywną ekspansję.

Ustawienie czarnych przeciwko wariantowi Sämischa, przygotowujące ekspansję i nacisk po stronie początkowego ustawienia hetmanów.

Wariant obrony królewsko-indyjskiej, w którym białe rozwijają gońca na g2, aby zapewnić królowi bezpieczeństwo i wywierać nacisk z dużej odległości.

Wariant, w którym białe ustawiają piony na c4, d4, e4 i f4, aby zdobyć dużo przestrzeni i zdominować centrum.

Wariant obrony królewsko-indyjskiej, w którym białe aktywnie ustawiają gońca hetmańskiego, aby ograniczyć centralny ruch pionem czarnych.

Wariant obrony królewsko-indyjskiej, w którym białe wcześnie przesuwają pionka h, aby kontrolować pole wykorzystywane przez czarnego skoczka.

Obrona przeciwko pionowi hetmańskiemu, w której czarne budują zwartą formację, przygotowują podważenie centrum pionem e i zazwyczaj rozwijają gońca królewskiego na e7.

Obrona przeciwko d4, w której czarne wcześnie grają ...d5 i natychmiast podważają centrum pionowe białych.

Wariant obrony Grünfelda, w którym białe usuwają centralnego czarnego piona i budują szerokie centrum pionowe, natychmiast atakowane przez czarne.

Wariant obrony Grünfelda, w którym białe grają Qb3, aby bronić c4, wywierać nacisk na d5 i wspierać rozległe centrum pionowe.

Wariant obrony Grünfelda, w którym oba białe skoczki i jeden czarny skoczek wcześnie opuszczają pola początkowe.

Odpowiedź przeciwko obronie Grünfelda, w której białe wcześnie wyprowadzają gońca stojącego obok hetmana, zanim piony zamkną jego przekątną.

Rodzina debiutów, w której białe najpierw rozwijają skoczka królewskiego, a czarne odpowiadają fianchetto i centralnym uderzeniem d5.

Elastyczna obrona przeciwko 1.d4, w której czarne rozwijają oba skoczki, zanim zdecydują o ruchach pionów centralnych.

Debiut z d4 i c4, w którym białe przygotowują Bg2, aby wywierać długotrwały nacisk wzdłuż długiej przekątnej.

Gałąź Katalońskiej, w której czarne biją piona na c4 i przyjmują nacisk w zamian za dodatkowego piona.

Gałąź Katalońskiej, w której czarne utrzymują piona na d5 i budują zwartą pozycję centralną zamiast bić na c4.

Rodzina obron, w których czarne wcześnie podważają centrum białych po d4, zwykle za pomocą ...c5.

Odmiana Benoni, w której czarne podważają centrum białych za pomocą ...c5 i ...e6, godząc się na mniejszą przestrzeń w centrum w zamian za aktywną grę.

Wariant nowoczesnej obrony Benoni, w którym białe szybko rozwijają figury i zachowują kilka sposobów wykorzystania przewagi przestrzeni w centrum.

Wariant nowoczesnej obrony Benoni, w którym białe rozwijają gońca królewskiego na g2, aby wzmocnić centrum i osłonić króla.

Krytyczny wariant nowoczesnej obrony Benoni, w którym białe przesuwają pionka f i wcześnie dają szacha gońcem z b5.

Obrona przeciwko pionowi hetmańskiemu, w której czarne ustawiają pionka na e5 i zwykle budują łańcuchy pionowe zamykające centrum.

Otwarcie, w którym czarne natychmiast odpowiadają na d4 ruchem pionem c na c5 i tworzą niezrównoważoną strukturę.

Debiut, w którym czarne oferują piona na skrzydle hetmańskim, aby otworzyć linie i uzyskać trwałą presję.

Gałąź gambitu Benko, w której białe biją na b5 i zdobywają pionka, a czarne otrzymują trwały nacisk.

Rodzina odpowiedzi, w których białe nie biją pionka b5 i unikają pozycji powstających po przyjęciu gambitu.

Aktywna oferta piona przez czarne, łącząca nacisk na centrum z wysuniętym pionem c i ruchem piona b.

Debiut, w którym czarne wcześnie oferują piona centralnego, aby odciągnąć białego piona hetmańskiego, rozwijać figury z tempem i spróbować odzyskać materiał.

Wariant gambitu budapeszteńskiego, w którym czarne centralizują skoczka, aby tworzyć szybkie groźby, zamiast natychmiast odzyskiwać ofiarowanego pionka.

Natychmiastowy gambit przeciwko pionowi hetmańskiemu, w którym czarne oferują pionka, aby szybko wyprowadzić figury i stworzyć groźby.

Aktywna obrona, w której czarne odpowiadają na ruch białego pionka hetmańskiego, wysuwając pionka ze skrzydła królewskiego, aby walczyć o centrum.

Odmiana obrony holenderskiej, w której czarne rozwijają gońca królewskiego bezpośrednio, zamiast ustawiać go na długiej przekątnej skrzydła królewskiego, zachowując elastyczność w centrum.

System klasycznej obrony holenderskiej, w którym czarny hetman idzie na e8, aby wesprzeć ruch pionka e6 na e5 i możliwy atak na króla.

Odmiana obrony holenderskiej łącząca wczesny ruch pionkiem na skrzydle królewskim z ustawieniem gońca królewskiego na długiej przekątnej.

Odmiana obrony holenderskiej oparta na stałym murze czterech pionków, który kontroluje pola centralne, zdobywa przestrzeń i ogranicza niektóre czarne figury.

Odpowiedź na obronę holenderską, w której biały goniec z c1 idzie na g5 i kwestionuje naturalny rozwój czarnego skoczka.

Agresywna linia, w której białe przesuwają pionka e2 na e4 i oferują go, aby otworzyć centrum przeciwko obronie holenderskiej.

System debiutowy z d4 i wczesnym rozwinięciem gońca z c1 na f4, zanim e3 zamknie jego przekątną.

System białych łączący typowe ustawienie gońca z Londona z wczesnym, aktywnym ruchem skoczka stojącego początkowo obok hetmana.

System debiutowy z d4, e3, Nf3, Bd3 i c3, przygotowujący centralny ruch e4.

System białych wykorzystujący stabilne ustawienie figur i pionów oraz rozwój gońca po czarnych polach na długiej przekątnej.

System białych z d4, Nf3 i Bg5, kładący nacisk na łatwy rozwój oraz presję na centrum i skrzydło królewskie.

Debiut z 1.d4 i wczesnym Bg5, które atakuje skoczka na f6 i od razu próbuje zachwiać równowagą pozycji.

Debiut białych, w którym bardzo wcześnie wyprowadzają gońca stojącego początkowo obok hetmana, aby wpłynąć na organizację czarnych figur.

Debiut po d4 z Nc3 i Bg5, w którym białe szybko rozwijają figury i często przygotowują centralny ruch e4.

System z d4, Nf3, Nc3 i Bf4, który ułatwia rozwój figur i tworzy nacisk przeciwko ustawieniom z ...g6 i ...d5.

System debiutowy białych, który buduje sztywny łańcuch pionów, aby wspierać centralnego skoczka i przygotować bezpośrednią grę przeciwko królowi czarnych.

Gambit pionem hetmańskim, w którym białe ofiarowują materiał, aby przyspieszyć rozwój i otworzyć linie ataku.

Wariant, w którym czarne biją na e4, a następnie na f3, natomiast białe pozostają bez pionka w zamian za szybki rozwój figur i możliwość tworzenia gróźb.

Rodzina wariantów, w których czarne biją na e4, lecz odrzucają możliwość zbicia pionka oferowanego na f3.

Obrona przeciwko pionowi hetmańskiemu, w której czarne rozwijają gońca na długiej przekątnej, a następnie atakują centralne piony białych.